De laatste tijd krijg ik relatief veel vragen over het onderscheid tussen architectuurprincipes en eisen. In het boek over architectuurprincipes schrijven we dat zowel architectuurprincipes als eisen gewenste ontwerpeigenschappen beschrijven. Eisen zijn gewenste eigenschappen van een artefact. Architectuurprincipes zijn specifieker van aard. Het zijn declaratieve uitspraken die de ontwerpvrijheid beperken door essentiële eigenschappen te beschrijven die nodig zijn om aan de eisen te voldoen.

Er gaat veel geld om in ICT-projecten van de overheid. En er gaat veel mis. Na alarmerende berichten over mislukte ICT-projecten bij onder andere UWV, waterschappen en rampenbestrijding staat het onderwerp hoog op de politieke agenda. Er komt nu een parlementair onderzoek. Alleen de brancheorganisatie van de ICT-sector is kritisch en meent dat het geld dat met zo’n onderzoek gemoeid is, beter kan worden besteed aan de ICT-projecten zelf. Danny Greefhorst, Erwin Oord, Toine Schijvenaars en Jan Willem van Veen, oprichters van het onafhankelijke ICT-architectuuradviesbureau ArchiXL, zien in de dagelijkse praktijk wat er mis gaat en pleiten voor een scheiding van verantwoordelijkheden.

Het is opvallend hoezeer mensen tegenstellingen als ‘nieuw tegenover oud’ gelijkstellen aan ‘goed tegenover slecht’. Ze laten zich niet overtuigen dat ‘oud’ soms gewoon verstandiger is. Neem nu het voorbeeld van realtime-integratie tegenover batch-integratie van informatiesystemen.

Als het over grote, nationale ICT-projecten gaat, valt de laatste jaren steeds vaker het woord ‘privacy’. Het gaat dan om de vraag of met de invoering van een nieuw systeem, of het koppelen van bestaande systemen, de vertrouwelijkheid van persoonlijke gegevens in het gedrang komt.

De vakantie is helaas weer voorbij. De vakantie is een mooie periode om je even te bezinnen. Dat lukt goed in de hangmat in het zonnige zuiden van Frankrijk op een rustige camping terwijl de kinderen zich vermaken op de miniclub. Mede geïnspireerd door Deepak Chopra wil ik graag met jullie de 7 spirituele wetten van succes vertalen naar de dagelijkse praktijk van het leven van een enterprise architect.

Eens in de zoveel tijd ontdek je dat iets waar je al jaren dagelijks mee werkt, nog niet al zijn geheimen heeft prijsgegeven. Iets dat volstrekt logisch lijkt en dat dus nooit tot nader onderzoek heeft uitgenodigd, blijkt ineens helemaal niet zo vanzelfsprekend. Laatst had ik zo’n moment toen ik in gesprek was met een vakgenoot.

Kwaliteit van het onderwijs wordt steeds meer actueel. Actueel in de zin van dat de publieke opinie en dus ook de media horizontale verantwoording eisen van een school, onafhankelijk van de sector (PO, VO, BVE en HBO/WO) waar deze in zit. Op dit moment is het vergrootglas weer even gericht op het hoger onderwijs en dat is op zich niet zo vreemd want juist in deze sector lijkt benchmarking nog het meest onvolwassen, wat misschien wel komt door o.a. te weinig invloed van een orgaan als de onderwijsinspectie.

De laatste tijd is het in ICT land weer hip om alles agile te doen. Boeken als “Management 3.0”, voor het leiden van systeemontwikkeltrajecten waarin stapsgewijs uit de doeken wordt gedaan dat agile ontwikkeling zoals SCRUM natuurlijk wel aangestuurd moeten worden door agile management, vinden gretig aftrek. En laten we wel wezen, het is toch de natte droom van elke ICT projectmanager dat al zijn/haar ICT trajecten binnen tijd en geld en met de gewenste kwaliteit worden opgeleverd?!?

Deze week in het nieuws : de minister van Binnenlandse Zaken, Piet Hein Donner, wil de Wet Openbaarheid van Bestuur (WOB) aanpassen omdat die leidt tot ongewenste situaties. Volgens de minister wordt de wet misbruikt door journalisten om aan nieuws te komen: “Tientallen ambtenaren hebben nu vaak een dagtaak aan de behandeling van de wob-aanvragen. Dat is het gevolg van het schot hagel dat journalisten op de overheid afvuren in de hoop dat een korreltje een primeur oplevert. Dat vind ik geen efficiënte tijdsbesteding”.

De uitwisseling van kennis op het gebied van architectuur is nog niet optimaal. Zo blijft veel kennis binnen organisaties, vakverenigingen en werkgroepen. Op congressen wordt nog te weinig kennis gedeeld over wat er niet goed ging, terwijl het imago van architectuurafdelingen wel onder druk staat. Ook de stroom van artikelen op Via Nova Architectura is minder dan gehoopt. We zijn gelukkig niet uniek in deze kennisuitwisselingsproblematiek. Het boek Easycratie van Martijn Aslander en Erwin Witteveen is een interessante inspiratiebron. Een goede reden om een samenvatting te geven van de ideeën in dat boek.